مث آیینه دلاشون صافه برکه های روشن و آرومَن عاشقای حضرت زهرا و بیقرار حضرت معصومه ن واسه ی برادرا سنگ صبور واسه مادرا همیشه دلربا بهترین هدیه ی قلب عاشقن که از آسمون فرستاده خدا مث مروارید توی صدفن مظهر نجابت و ایمانن مادرای مهربون فردا دخترای وطنم ایرانَن دخترا فرشته ن و فرشته ها می تونن دنیا رو زیبا بکنن می تونن پنجره های خونه رو رو به سمت روشنی وا بکنن یه پدر به دخترش که می رسه غم دنیا رو فراموش می کنه حرفای قشنگ دلبرونه شو دونه دونه میشینه گوش می کنه مونده رو تک تک کوچه های شهر ردّی از متانت و وقارشون خوش بحال پدرایی که شدن دخترا مایه ی افتخارشون مث مروارید توی صدفن مظهر نجابت و ایمانن مادرای مهربون فردا دخترای وطنم ایرانَن دخترا فرشته ن و فرشته ها می تونن دنیا رو زیبا بکنن می تونن پنجره های خونه رو رو به سمت روشنی وا بکنن شاعر : رضا نیکوکار